სტივენ კინგის “მწვანე ბილიკი”

„- რა გქვიათ?

-ჯონ კოფი, სერ – სასმელის სახელს ჰგავს, მაგრამ სხვანაირად იწერება.“

დარწმუნებული ვარ ბევრს გსმენიათ ეს სიტყვები ფრენკ დერაბონტის გენიალური ფილმიდან, მაგრამ არ მგონია წიგნიც ბევრს გქონდეთ წაკითხული.

-მიზეზი ? – მიზეზი მარტივია: საქართველოში სტივენ კინგი არ ითარგმნება !

დიდი კინგომანი ნამდვილად არ ვარ, მაგრამ „გაზონის მკრეჭავს“ თუ არ ჩავთვლით, ამ მწერლის რაც კი წამიკითხავს ყველაფერი მომწონს, ასე რომ მეც იმათ რიგებში ვარ ჩარიცხული, ვინც სტივენ კინგის მასიურ თარგმნას მოუთმენლად ელოდება. მანამდე კი მოდი იმ რომანზე გიამბობთ, რომლის ციტატითაც ეს პოსტი დავიწყე;

წიგნის კითხვა რომ დავიწყე და სახლშიც რომ შეატყვეს მთელი ღამეები ვეჯექი ნაწარმოებს, მითხრეს, რომ ვერანაირ ლოგიკას ვერ ხედავენ იმაში, რომ თავზე დავითენო იმის კითხვით, რისი დასასრულიც კარგად ვიცი. მაგრამ მთლად ასეც არ არის!

(more…)

ბესიკ ხარანაული – ეპიგრაფები დავიწყებულ სიზმრებისათვის

ბევრი დავიწყებული, არახელსაყრელი, თუმცა მაინც  ცოდვიანი თუ უცოდველი სიმართლე; სიზმრები, რომლებიც  სამყაროს სტუმრად დარჩენილებს გვინახავს მასპინძლის  სახლში და ბედითა თუ უბედობით ისე მომხდარა რომ ჩვენი  ცხოვრების ეპიგრაფებად ქცეულან .

დღეს რამდენიმე ციტატას გადავავლე თვალი იმ წიგნიდან,  რომელიც დაახლოებით ერთი წლის წინ წავიკითხე და ის  გრძნობა დამეუფლა, რაც სწორედ მაშინ – პირველად  კითხვისას, მწერალთან ერთად რომ დავსვი ბოლო წერტილი  წიგნში და რამდენიმე წუთი გაუნძრევლად ვიჯექი ოთახში  წიგნთან ერთად. ამიტომაც, ვაკოპირებ ჩემს დაახლოებით  ერთი წლის წინანდელ რეცენზიას : )
(more…)